" باز باران با ترانه " می نوشت ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

در کلاسی کهنه و بی رنگ و رو      

                      پشت میزی بی رمق بنشسته بود

 

                                                    دخترک اسب نجیب چشم را

 

                                                                         در چمنزار کتابش بسته بود

در دل او رعد و برق دردها

 

                        ذهن او ابری تر از پاییز بود

 

                                                   فکر دیشب بود ، دیشب تا سحر

 

                                                                                بارش باران شب ، یکریز بود

 

سقف خانه چکه می کرد و پدر

 

                             رفت روی بام تعمیری کند

 

                                                 شاید از شرم زن و فرزند خویش

 

                                                                             رفت بیرون بلکه تدبیری کند

 

وقت پایین آمدن از پشت بام 

 

                         نردبان از زیر پایش لیز خورد

 

                                             دخترک در فکر دیشب غرق بود

 

                                                                         ناگهان دستی به روی میز خورد

 

بعد آن هم سیلی جانانه ای

 

               صورت بی جان دختر را نواخت

 

                                               رنگ گل های نگاهش زرد بود

 

                                                                     از همین رو رنگ و رویش را نباخت

 

لحن تندی با تمام خشم گفت

 

                  " تو حواست در کلاس درس نیست "

 

                                              بعد هم او را جریمه کرد و گفت

 

                                                                        " چاره کار شماها ترس نیست "

 

درس آن روز کلاس دخترک

 

                     شعر باران بود ، یادم مانده است

 

                                                    نام شاعر رفته از یادم ، ولی

 

                                                                          اهل گیلان بود، یادم مانده است

 

شب سر بالین بابا ، دخترک

 

                   " باز باران با ترانه " می نوشت

 

                                       سقف خانه اشک می باریدۥ او

 

                                                             " می خورد بر بام خانه " می نوشت...

 

                                "  ؟ "


/ 9 نظر / 37 بازدید
حامد

قشنگ بود.

امین و ستاره

╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬☆[گل]☆[بوسه]☆ ╬♥═╬روبای خیالی[خونسرد] ╬═♥╬ [گل]☆[بوسه]☆

امین و ستاره

سلااامممم ممنون از خبرت[ماچ] با ادرس جدید لینکت کردم[چشمک]

طاها

[ناراحت] خيلي زيبا و غمگينانه بود [گل]

بارون

دلم گرفت ای دوست هوای گریه با من...

سید جمال طباطبایی

دلم به اندازه یک ابدیت گرفته است دلم به اندازه یک نماز بین راه خسته و شکسته است راستی فرشته ها بحال من دعا کنید یا که لحظه ای بجای من خدا خدا کنید

milad

salam,hasodim mishe behet babate neveshat chon ziad vaghte azad nadaram,man k khosam omad movafagh bashi